აგვისტოს მოგზაურობები (ნაწილი I)

ჩაკ პალანიკის “მებრძოლთა კლუბი” – ტრადიციულად, ჯერ წიგნს ვკითხულობ ხოლმე და მხოლოდ შემდეგ ვუყურებ ეკრანიზაციას, თუმცა ამჯერად პირიქით მოხდა. დევიდ ფინჩერის ფილმი დიდი ხნის წინ ვნახე და პიტი-ნორტონის წყვილიც დადებითად შევაფასე. ახლა კი ჩაკ პალანიკის ოსტატობის შეფასების დრო დადგა. მაშ ასე, ჩვენს წინაშეა ტაილერ დერდენი – მებრძოლთა კლუბის დამაარსებელი, იმ კლუბის, რომელშიც ბოლომდე არშემდგარი ადამიანები აგრესიას გასაქანს აძლევენ. მათი სისასტიკე უსაზღვროა და სისხლიც თითქოს პირდაპირ ფურცლებიდან მოედინება (ფილმში, რა თქმა უნდა, ეს ყველაფრი თვალნათლივ ჩანს). მათი რწმენით სრულყოფილება და თავისუფლება თვითგანადგურებით, ცივილიზაციის მოსპობით მიიღწევა…თუმცა ამის მიღმა სულ სხვა რამ – უძილობა, დეპრესია და პიროვნების გაორება იმალება…

პოლ ოსტერის “მისნის ღამე” – ამბობენ, სიტყვას დიდი ძალა აქვსო. აქამდე ამაზე სერიოზულად არასდროს დავფიქრებულვარ, მაგრამ პოლმა დამაფიქრა. სიკვდილს სასწაულებრივად გადარჩენილი მწერლის სიდნის ცხოვრება ისე გადაება მის გმირ ნიკს, სილვია მაქსველის “მისნის ღამეს” და ჰერბერტ უელსის “დროის მანქანის” “ახალ” ვერსიას, რომ სიტყვების ძალაუფლებაში დავრწმუნდი. ლურჯი რვეულიც ცოცხალი არსებასივით ჩაერთო მის ცხოვრებაში და ყველაფერი აირია… დასასრული ცოტა არ იყოს მოულოდნელი მეჩვენა, მაგრამ ალბათ სხვაგვარს არც ვისურვებდი…ასეთი ტიპის ნაწარმოები აქამდე არ წამიკითხავს (ყოველ შემთხვევაში, “ოთხმაგი ამბავი” არ მახსენდება) და სასიამოვნოდ გაოცებული დავრჩი. მოგვიანებით პოლს ისევ დავუბრუნდები, ამჯერად “ნიუ-იორკული ტრილოგიით”…

რეი ბრედბერის “ბაბუაწვერას ღვინო” – რეი ბრედბერის “ფარენჰეიტი 451-ით” და “ცელით” უკვე ვიცნობდი. შესაბამისად, “ბაბუაწვერას ღვინო” ცოტა არ იყოს მოულოდნელი აღმოჩნდა. ეს არის ამბავი ბავშვურ სამყაროზე, რომელიც სავსეა სიხარულით და იმედით. “ბაბუაწვერას ღვინო” – თავად ეს სიტყვები თითქოს ზაფხულია, ბოთლში დაჭერილი ზაფხული.  “აიღე ზაფხული ხელში, დაასხი ზაფხული სასმისში; მოსვი ერთი ყლუპი და შენს ძარღვებს ზამთრის ნაცვლად ცხელი ზაფხული აავსებს…” მგონი, დროულად წავიკითხე (სეზონს ვგულისხმობ) 🙂 მაგრამ საბოლოოდ ისეთი შთაბეჭდილება დამრჩა, რომ წიგნი სოფელს და ჰამაკს “ითხოვდა” :)… ასე თუ ისე, სასიამოვნო მოგზაურობა გამოვიდა – პირდაპირ ბავშვობაში, იმ დროში, როცა ბაბუაწვერებისგან გვირგვინებს ვაკეთებდით…

აკა მორჩილაძის “გადაფრენა მადათოვზე და უკან” – რატომღაც, აკა აქამდე უყურადღებოდ დამრჩა. მაგრამ მას შემდეგ, რაც დათო ტურაშვილს “დავუმეგობრდი”, არ შემეძლო მისი ახლო მეგობრისა და “ლიტერატურული თანამებრძოლისთვის” გულგრილად ამევლო გვერდი… მაშ ასე, ჩვენს წინაშეა ძველი თბილისი (აი ის, რომ ჩაიძირა), თბილისის რეალური თუ გამოგონილი მაცხოვრებლები და მამათმავალი მხატვარი ხაფო, რომლის მკვლელსაც ვეძებთ… მოკლედ, საინტერესო მოგზაურობა გამოვიდა. ახლო მომავალში ტრილოგიის შემდეგ ორ ნაწილსაც გავეცნობი…

გაბრიელ გარსია მარკესის “სიყვარული ჟამიანობის დროს” – ეს არის რომანი, რომელშიც სიყვარული ამარცხებს დროსაც კი. ფლორენტინო ფერმინას მთელი ცხოვრება ელოდება და ნელ-ნელა სოციალური კიბის საფეხურებზე ადის… მოკლედ, ცოტა უცნაური სიყვარულის ისტორიაა, “არამარკესისეული” (რაღაცით ქემალის და ფუსუნის ამბავს მივამსგავსე). მის სხვა ნაწარმოებებთან შედარებით, მარტივად იკითხება, თუმცა აქვე უნდა აღვნიშნო, რომ ყველაზე ნაკლებად მომეწონა…

ჰერმან ჰესეს “დამსვენებელი” – ამჯერად კურორტზე ვართ, კერძოდ ბადენში, მეგზურობას კი ჰერმან ჰესე გვიწევს. სწორედ ის მკურნალობს და პარალელურად ფიქრობს – სულზე, პიროვნებაზე, საზოგადოებაზე…მოკლედ, ყველაფერ იმაზე, რაზეც ჰარი ჰალერი და მისი სხვა გმირები. საბოლოოდ სასიამოვნო მოგზაურობა გამოვიდა, თუმცა ზემოთხსენებული ჰარის, სიდჰარტჰას ან ნარცისის გაცნობა უფრო საინტერესო იყო (ბადენმა რაღაცით ჰანს კასტორპი და მისი “თანამოაზრეები” გამახსენა)…

 

Advertisements

26 Comments (+add yours?)

  1. მოლი ბლუმი
    Aug 26, 2012 @ 19:43:13

    ბაბუაწვერას ღვინო მართლა ზაფხულის წიგნია 🙂 მშვენიერი აგვისტო გქონია.

    Like

    Reply

    • Kejeradze
      Aug 27, 2012 @ 13:14:32

      ზამთარშიც სიამოვნებით წავიკითხავდი და საზაფხულო განწყობას შევიქმნიდი 🙂

      Like

      Reply

  2. katerina
    Aug 27, 2012 @ 01:20:53

    ერთობ მომხიბლა შენმა მოგზაურობამ 🙂

    Like

    Reply

  3. finiki
    Aug 27, 2012 @ 10:36:22

    გადასარევი მოგზაურობა გქონია 🙂 სხვათაშორის მეც ჯერ წიგნს ვკითხულობ და მხოლოდ შემდეგ ვუყურებ ხოლმე ეკრანიზაციას, “მებრძოლთა კლუბი” ჩემთვისაც გამონაკლისია, თან ისეთი გამონაკლისი ფილმი რამდენჯერმე რომ მაქვს ნანახი და წიგნი ჯერ კიდევ არ წამიკითხავს 🙂

    Like

    Reply

    • Kejeradze
      Aug 27, 2012 @ 13:18:12

      ეს ის იშვიათი შემთხვევაა, როცა წიგნი და ფილმი თანაბრად მომეწონა (მგონი, გუგულის ბუდის გარდა არც მქონია მსგავსი შემთხვევა – და “მექანიკური ფორთოხლის” ეკრანიზაცია უფრო შთამბეჭდავი იყო) 🙂

      Like

      Reply

  4. Jane
    Aug 27, 2012 @ 10:37:08

    შურმა შემიპყრო 🙂

    Like

    Reply

  5. rusa111
    Aug 27, 2012 @ 21:17:17

    რომელი ერთი გამოვყო, მაშინ ჯერ აკა მორჩილაძეზე ვიტყვი, რომ ერთი ამოსუნთქვით იკითხება ნებისმიერი მისი წიგნი,მასთან მთავარი ადამიანების სიყვარულია და ეს სიყვარული მკითხველს ავტომატურად გადაეცემა!

    მარკესის რომანიც ძალზე სასტიკია, მაგრამ ესაა ცხოვრება,რაც მეტ სირთულეებს გამოივლი, მით უფრო ძლიერი ხარ და გამოცდილი.

    ჰესეს”დამსვენებელზე” რომ არაფერი ვთქვა, ალბათ მე არ მეპატიება. მომწონს ის ირონიული მანერა, როგორც მოგვითხრობს და მოსაზრებები კაზინოზე, ფილმებზე – ძალიან საინტერესო იყო ჩემთვის,ქვეცნობიერად,თითქოს მეც ასე ვფიქრობდი.

    Like

    Reply

    • Kejeradze
      Aug 28, 2012 @ 00:27:45

      ჩემი დაკვირვებით, ეთნოგრაფიული რომანები აქვს განსაკუთრებით კარგი…და გავაგრძელებ აუცილებლად…

      მარკესის წინა “მოგზაურობები” უფრო საინტერესო იყო…ეს ბოლომდე “ჩემი” არ აღმოჩნდა…

      ჰესე, როგორც ყოველთვის, შეუდარებელია…

      Like

      Reply

  6. 4everyoungsoul
    Aug 28, 2012 @ 01:48:43

    რა მშვენიერი ჩამონათვალია 🙂 სხვათაშორის ჰერმან ჰესეს “დამსვენებელი” დიდი ხანია მიდევს თაროზე, ერთხელ ვიღაცამ ახსენა მაგ წიგნს კარგად ჩაღრმავება უნდაო და მას მერე შესაფერის მომენტს ველი. არ მინდა ზერელედ წავიკითხო!

    Like

    Reply

    • Kejeradze
      Aug 28, 2012 @ 14:31:24

      ჰესეს საერთოდ ჩაღრმავება უნდა. განწყობის მწერალია 🙂 სასწრაფო არ არის. პირიქით, დროთა განმავლობაში “უკეთესდება” (აღქმის კუთხით)…

      Like

      Reply

  7. rusa111
    Aug 28, 2012 @ 22:36:10

    “…ფულზე თამაში არსებითად განსხვავდება სხვა ქალაქური თუ საკურორტო გასართობებისაგან. ჩვეულებრივ მწვანე მაგიდასთან წიგნებს არ კითხულობენ და უაზრო საუბრებითაც არ ერთობიან…”– მიყვარს ასეთი გულახდილი ირონიის გამო, ეს კაცი!

    Like

    Reply

  8. sandro
    Aug 30, 2012 @ 15:07:20

    რა კარგი აგვისტო გქონია მართლაც, ჰესეს ”დამსვენებელი” მეც ძალიან მომწონს 🙂

    Like

    Reply

  9. rusa111
    Aug 31, 2012 @ 07:38:59

    აკა მორჩილაძის ენაზე მინდოდა მეთქვა, მადათოვებში აქვს სტილიზებული ენა ილიას დროინდელი და თან ამავე ენაზე რომ ოხუნჯობს, ერთ რამედ ღირს მისი კითხვა – დიდი სიამოვნებაა!

    Like

    Reply

    • Kejeradze
      Sep 03, 2012 @ 14:22:07

      ზუსტად იცის, სად როგორ წეროს… 90-იანების ამბებს მაშინდელი ენით აღწერს, ძველი თბილისისას – “ტფილისურად” 🙂

      Like

      Reply

  10. rusa111
    Nov 09, 2012 @ 19:53:56

    პოლ ოსტერის “მისნის ღამეს” მიჩევდი? ვორჭოფობ, ყველაფერს ხომ არ ვიყიდი-მეთქი “დიოგენეს ბიბლიოთეკიდან”.

    Like

    Reply

    • Kejeradze
      Nov 09, 2012 @ 21:17:39

      როგორც ყოველთვის, გემოვნების ამბავია… მაგრამ მე მომეწონა – ჯერჯერობით “დიოგენეს ბიბლიოთეკა” კარგად “მიდის” 🙂

      Like

      Reply

  11. Trackback: დიოგენეს ბიბლიოთეკა « კეჟერაძის ბლოგი
  12. Trackback: ფაულზი, ოსტერი და კუტზეე « კეჟერაძის ბლოგი
  13. Trackback: ზაფხულის ოთხი მოგზაურობა (ნაწილი I) | კეჟერაძის ბლოგი
  14. Trackback: მშვიდობით, ზაფხულო! | კეჟერაძის ბლოგი
  15. Trackback: ვეშაპის ხახაში გამქრალი მადათოვი | კეჟერაძის ბლოგი
  16. Trackback: თამაში მარგალიტებით | კეჟერაძის ბლოგი

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: