მე, ბებია, მარი და რეი


ოდესმე გიოცნებიათ სხვა ქვეყანაში ცხოვრებაზე? მე არა, მაგრამ ხანდახან ვგრძნობ, რომ აქ რაღაც მაკლია… მარიც ასეა და უფრო მეტიც – ის ოცნებობს ამერიკაზე – თავისუფალი მუსიკის, თავისუფალი რწმენისა და თავისუფალი მარტოობის ქვეყანაზე. ერთ მშვენიერ დღეს ოცნება დეპრესიაში გადადის… ეს ყველაფერი ისე ხდება, რომ რეალობას ფანტაზიისგან ვეღარც კი გამოარჩევთ. ერთი პირობა ისიც კი ვიფიქრე, რომ მარი კი არა, მე მივიჩქარი ამერიკის საელჩოსკენ, მშობლიურ მიწასაც მე ვწყდები და ოცნებასთან შესახვედრად მივფრინავ…

მერე ნიუ-იორკის ქუჩებში ჯოსთან ერთად დავხეტიალებ, ვუსმენ ჩარლის და რეის, კადილაკითაც დავქრივარ, მეზობელ ჰოლანდიელებთანაც მივდივარ სტუმრად, მაგრამ ბოლოს იცით, რას ვხვდები? ორ ზღვას შუა გადაჭიმული ერთი პატარა ქვეყანა მაინც ყველა სხვას სჯობს. დიახ, ჩვენ არც ელვის პრესლი გვყავს და არც სილვია პლათი, მაგრამ შტატებში “გრიალს” ისევ ლოგინში უაზროდ წოლა, “სასოწარკვეთილი დიასახლისების” ყურება, სამსახურიდან დაღლილი მოსვლა (ან სულაც სამსახურის ძებნა) და ქინდლის (ხანდახან  წიგნის) ფურცვლა მიჯობს… მერე რა, თუ დილით მეზობელი გამაღვიძებს და სხვა მეზობლების “გმირობების” ყურებაც მომიწევს… სხვაგან არსად მეყოლება ბებია, რომელიც შეიძლება “კერანატყნავს” მეძახის, მაგრამ სინამდვილეში მლოცავს… სხვაგან ვერსად ვისწავლი ომის სიჩუმეს… სხვაგან ვერსად მოვუსმენ მუსიკოსს, რომელიც ომის მოგებასა და ზღვის გადაცურვაზე ოცნებობდა, ვერსად წავიკითხავ მწერალს, რომელიც ბუნებას ელაპარაკებოდა… სხვაგან ვერსად მივხვდები, რომ გამხდარი ბიჭი, რომელიც სულ ცოტა ხნის წინ გავიცანი, ქვეყანას მირჩევნია… სხვაგან ვერსად ვნახავ ხევსურეთივით მიწას… სხვაგან ვერსად ვიქნები ბედნიერი იმიტომ, რომ ეს ჩემი სახლია. სახლი კი ერთია, ერთადერთი!

P.S. “ბებია, რეი და ამერიკა” “ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობისაა”, მაგრამ განსაკუთრებული მადლობა მათ გარდა “დიოგენესაც” ეკუთვნის. ამ წიგნის წაკითხვა სულ მინდოდა, მაგრამ ფორმატიდან გამომდინარე მუდმივად თვალსაწიერს მიღმა მრჩებოდა, სანამ ზემოთხსენებული მაღაზიის თაროების საფუძვლიანად “შესწავლა” არ მომიხდა 🙂 თუმცა წიგნები ხომ მაშინ “მოდიან”, როცა ამის დრო დგება 😉 თუ იგრძენით, რომ ეს წიგნი თქვენთანაც “მოვიდა”, გადაშალეთ და თავად განიცადეთ ეს ყველაფერი. მანამდე ერთ ძალიან კარგ სიმღერას მოვუსმინოთ 🙂

Advertisements

16 Comments (+add yours?)

  1. glamtaia
    Jan 10, 2014 @ 21:49:58

    ხანდახან ვამბობ ეგ წიგნი მარი ბექაურს რომ არ დაეწერა მე დავწერდი თქო.
    რაც ვიყიდე სულ დავათრევ. როცა ისტერიკამდე ვარ მისული, როცა მორიგ იქსჩეინჯ პროგრამაში არ გამიმართლა ვზივარ და ვკითხულობ 😦

    Like

    Reply

    • Kejeradze
      Jan 10, 2014 @ 21:54:28

      ამიტომაც მიყვარს ასეთი წიგნები – ჩემს სათქმელს რომ ამბობენ 🙂 “სხვანაირად” მიყვარს… 🙂 იქნებ პირიქით – გაგიმართლა, რომ სახლში ხარ 😉

      Like

      Reply

  2. tami
    Jan 11, 2014 @ 01:02:07

    მაღაზიაში,რომ ვფუთფუთებ ხოლმე სულ თვალში მეჩხირება მაგრამ ერთხელაც არ გადამიშლია.მივხედავ ერთ დღეს. ეხლა წელიწადის დრონი “-ს ფინალურ მოთხრობაზე ვარ…
    და საერთოდ თითო წიგნზე თითო პოსტს რომ წერ უფრო დამაჯერებელია ალბათ, სულ მინდა იმ წიგნის წაკითხვა

    Like

    Reply

    • Kejeradze
      Jan 11, 2014 @ 13:14:16

      კინგი ❤ ახლა "უსაქმურობის ჟამი" მიდგას და სანამ ვინმე ჩემს დასაქმებას გადაწყვეტს, პოსტებიც "უკეთესი" გამოვა 🙂

      Like

      Reply

  3. salomeaa
    Jan 14, 2014 @ 16:47:50

    მარი ჩემი გოგოა:* ძალიან მიყვარს:*

    Like

    Reply

    • Kejeradze
      Jan 14, 2014 @ 20:36:04

      წიგნის შემდეგ მეც 🙂 თან უკვე შინაურივითაა, როგორც ყველა “დიოგენეში” 🙂

      Like

      Reply

  4. როდე
    Jan 17, 2014 @ 01:11:15

    მარის როგორ გაუხარდება ეს მიმოხილვა! ❤
    უნდა წავაკითხო.

    Like

    Reply

    • Kejeradze
      Jan 17, 2014 @ 14:22:33

      მწერლის გახარების ფუფნება იშვიათად გვაქვს და რა ჯობია, თუ გამოგვივა 🙂

      Like

      Reply

  5. vampira
    Jan 18, 2014 @ 00:14:06

    ძალიან დიდი ხანია წიგნების მაღაზიაში ყოველ შესვლაზე ხელში ავიღებ და დიდხანს ვუყურებ ამ წიგნს, მაგრამ რატომღაც ყოველთვის უკან ვაბრუნებ ხოლმე:/ ეს პოსტი ბოლო წვეთი იყო და როგორც კი შესაძლებლობა მომეცემა, მაშინ დავსტაცებ ხელს: )

    Like

    Reply

    • Kejeradze
      Jan 18, 2014 @ 13:08:01

      რომც არ მოგეწონოს (მაინც გემოვნების ამბავია), მაინც არ ინანებ – დიდ დროს არ დაკარგავ 🙂 …მაგრამ უფრო დიდი შანსია, რომ მოგეწონება :))

      Like

      Reply

  6. FantasyWorld
    Feb 01, 2014 @ 19:41:27

    იმ დღეს ვაპირებდი ამ წიგნის ყიდვას და ბოლოს უპირატესობა მაინც ფამუქის “მე წითელი მქვიას” მივანიჭე. ამასაც ვიყიდი აუცილებლად კიდევ რომ მოვხვდები მაღაზიასთან. ფამუქის მეორე წიგნიც საყიდელი მაქვს ბარემ და 😀

    Like

    Reply

    • Kejeradze
      Feb 01, 2014 @ 20:52:10

      ფამუქის ერთ-ერთი საუკეთესო წიგნია, ჩემი აზრით 🙂 შემშურდა “კეჟერაძული” შურით 😀

      Like

      Reply

  7. FantasyWorld
    Feb 05, 2014 @ 16:26:54

    მეც ძალიან მომწონს ჯერჯერობით და ნერვები მეშლება რომ სკოლის გამო ჩემებურად, გემრიელად წაკითხვას ვერ ვახერხებ 😀 წიგნი თუ მომწონს, კითხვას ვიწყებ და სანამ ბოლოში არ გავალ თავს ვერ ვწევ 😀 სამწუხაროდ სკოლის პერიოდში ასე არ გამოდის 😦

    Like

    Reply

    • Kejeradze
      Feb 07, 2014 @ 15:53:51

      ჯერ გაკვეთილები და მერე სხვა დანარჩენი 🙂 სამაგიროდ სტუდენტობის დროს ბევრი დრო გექნება 🙂

      Like

      Reply

  8. Trackback: მეორე მხარე | კეჟერაძის ბლოგი
  9. Trackback: სამხრეთის უბანში | კეჟერაძის ბლოგი

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: