აკა მწერლებსა და წიგნებზე

shop_product_image_1547აკა ის კაცია, ისტორიებს რომ “თლის” და წიგნებში “აწყობს”. გადაშლი ამ წიგნებს და თითქოს მისი გმირები ცოცხლდებიან, ფურცლებიდან გადმოდიან, ხელს გტაცებენ და ხან ძველ თბილისში ამოგაყოფინებენ თავს, ხანაც – შუაგულ ვაკეში.

“მწერლებსა და წიგნებზე” კი სულ სხვანაირი წიგნია. აკა არც ჩვეულ ალუზიებს მიმართავს, არც სიუჟეტს “ხლართავს”. აკი ხშირად ამბობს, მწერლობა არ მინდაო და აი, მოირგო კიდეც მკითხველ-კრიტიკოსის როლი (ოღონდ კრიტიკოსიც ისეთივეა, როგორიც მწერალი – “ჩვენიანი”).

ჩვენთან დიალოგსაც (ამას თხრობას ვერ ვუწოდებთ – ზუსტად დიალოგია – თითქოს ფინჯანი ყავის თანხლებით ვსაუბრობთ) ისეთი კაცის გაცნობით იწყებს მწერალი რომ არ იყო, მაგრამ წიგნებს წერდა და ცნობილი მსახიობის სეხნიაც გახლდათ (რიჩარდ ბარტონი). შემდეგ ამბროზ ბირსზე გვიამბობს, კიდევ ვაშინგტონ ირვინგზე, ნათანიელ ჰოთორნზე… მოკლედ, აკასთან შეხვედრას თუ გადაწყვეტთ, ჩასანიშნად უნდა მოემზადოთ – ღმერთმა არ ქნას და რამე გამოგრჩეთ – საინტერესო მოგზაურობას გამოაკლდებით.

ეს ყველაფერი კარგი, მაგრამ მოსმენის გარდა, შეგიძლიათ აკას შთაბეჭდილებებს თქვენიც მიამატოთ და წარსული გაიხსენოთ. აკა კიდევ ერთხელ დაგარწმუნებთ, რომ ჰოლმსი უბრალოდ გმირი კი არა, ნამდვილი შედევრია, პო – უმაგრესი “ჰორორისტი”,  დები ბრონტეები კი ძალიან მაგარი გოგოები იყვნენ… ვინ იცის, იქნებ ჰიტკლიფივით კეტრინ ერნშოუს ხმაც კი შემოგესმათ ქარიან ღამით… დიკენსის წიგნებიდან კი უდავოდ იგრძნობთ ბუხრისეულ სითბოს, მარკ ტვენს თუ მიუბრუნდებით, კიდევ ერთხელ ისიამოვნებთ ნამდვილ ამერიკაში – მდინარე მისისიპიზე – მოგზაურობით. ფოლკნერსაც თუ შეხვდებით, შეგიძლიათ ჩათვალოთ, რომ ამერიკაში იყავით – აბა, კომპსონებზე, სართორისებსა და სნოუპსებზე უკეთ ვინ გაგაცნობთ ჭეშმარიტ, თავისუფალ ამერიკას… “ვეფხისტყაოსანსა” და “ჰამლეტზე” აღარაფერს ვამბობ – კი იფიქრებთ, ახალი რაღა უნდა შევიტყოთ ამ ათასგზის გამოკვლეული მართლაც დიადი ნაწარმოებების შესახებო, მაგრამ მერწმუნეთ, შეიტყობთ! სულ სულ ბოლოს კი იქნებ ბავშვობაში დაბრუნებაც მოისურვოთ და განძთა კუნძულზე გამგზავრება გადაწყვიტოთ – კი ამბობენ პატარა ბიჭების წიგნიაო, მაგრამ საკუთარი გამოცდილებით შემიძლია გითხრათ, რომ დიდ გოგოებსაც არასდროს ავიწყდებათ კაპიტანი ფლინტის ჩახლეჩილი ხმა და მთელი ცხოვრება ჩაესმით: “რვიანები! რვიანები! რვიანები!”…

7 Comments (+add yours?)

  1. მოლი ბლუმი
    May 13, 2014 @ 19:32:24

    აკა-პუბლიცისტი ❤ ფეხბურთზე და სხვა ამბებზე ადრეც წერდა, მაგრამ ეს ლიტ.რევიუები განსაკუთრებით მომეწონა.

    Like

    Reply

    • Kejeradze
      May 13, 2014 @ 21:25:34

      აკამ ფიზიკაზე ან ქიმიაზე რომ დაწეროს, მაინც საინტერესო გამოუვა 😀

      Like

      Reply

  2. glamtaia
    May 16, 2014 @ 03:18:35

    ჩემდა სამწუხაროდ დავაფიქსირე , რომ აკას წიგნებიდან მხოლოდ “ფალიაშვილის ქუჩის ძაღლები” და “აგვისტოს პასეანსი” მაქვს წაკითხული :((( დიდი ხანია მადათოვის ტრილოგიას ვუტრიალებ და იმასაც ვერ მოვაბი თავი 😦

    Like

    Reply

  3. tiniko
    Oct 25, 2014 @ 15:20:28

    ამჟამად ვკითხულობ ამ წიგნს. ნახევარი წავიკითხე და უზომოდ მომწონს. ,,ქართულის რვეულებიც” წავიკითხე და ათასჯერ წავიკითხავ, იმდენად კარგია. მთელი ხუთი თუ ექვსი რომანი მაქვს წასაკითხი. ბიბლიოთეკაში აქვთ და გამოვიტან. წაკითხული მაქვს სამივე მადათოვი, სანტა ესპერანსა, ყარაბაში და აგვისტოს პასეანსი. ამათ შორის მადათოვი მასშტაბურია, დანარჩენი ქართული სივრცისაა, მაგრამ თანამედროვეობაში ყველას ჯობია.

    Like

    Reply

    • Kejeradze
      Oct 25, 2014 @ 20:48:54

      თანამედროვე ქართულ ლიტერატურაში კიდევ მყავს რამდენიმე ფავორიტი, მაგრამ, ჩემი მოკრძალებული აზრით, აკა უკვე კლასიკოსია 🙂

      Like

      Reply

  4. Trackback: აკა ფეხბურთზე | კეჟერაძის ბლოგი

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: