ერასტ ფანდორინის თავის დაკვრა

თუ მთელი სამყარო თეატრია, მაშინ ოდესმე ფარდაც უნდა დაეშვას… ასეთია თამაშის წესები. რაც უნდა გრძელი იყოს სპექტაკლი, ფინალი მაინც დგება და სულ ბოლოს სცენაზე უკვე ახლობლებად ქცეული გმირები გამოდიან, რათა თავი დაგვიკრან…

…და აი ეს დღეც მოვიდა! ერასტ ფანდორინი უკანასკნელად გამოვიდა სცენაზე. წლების წინ ის ბაქოში დავტოვეთ და უკვე აღარც კი გვეგონა, რომ ისევ შევხვდებოდით, თუმცა კი შევხვდით – სულ სხვაგან და სხვაგვარ ვითარებაში. ამჯერად ასაკში შესული (რაც ჩემთვის ყოველთვის ღირსება იყო. მით უფრო, როცა საქმე ასეთ ადამიანს ეხება) პეტროვიჩი “შავების”, “წითლების”, “მწვანეებისა” და “თეთრების” (რომლებიც დიდად არ განსხვავდებოდნენ ერთმანეთისგან) ბანაკში მოხვდა. სცენაზე მთავარ და მეორახარისხოვან როლებში (ზოგი უბრალოდ მოგონების სახით) სხვებიც გამოვიდნენ და კიდევ ერთხელ დაიდგა რეჟისორ ბორის აკუნინის წარმოდგენა – ისტორიული დრამა გასაბჭოების ეპოქიდან სახელწოდებით “არ გემშვიდობებით”… რა თქმა უნდა, ჩვენი საყვარელი შალვოვიჩი არ გვემშვიდობება, მაგრამ იქნებ არც თანამედროვე ლიტერატურის ერთ-ერთი ყველაზე საინტერესო პერსონაჟი ფანდორინი? იქნებ ის კიდევ ერთხელ გამოვიდეს ბისზე? ეს არავინ იცის… ალბათ ჯერ თავად ავტორმაც კი…

P.S. ვერ გეტყვით, რომ ეს ფანდორინის საუკეთესო თავგადასავალია, მაგრამ ფრიად ჩამთრევი ისტორია კი გახლავთ. ისეთი სასიამოვნო იყო ერასტის კიდევ ერთხელ ხილვა… თუნდაც ასაკში შესულის… და კიდევ მასასთან შეხვედრა…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: