შვიდი კუნძულის ფრეია

კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება შვიდ კუნძულზე – ფრეია ნილსენის სამფლობელოში! ეს ადგილი სწორედ ფრეიას ეკუთვნის და არა მის უნიათო (მე ვიტყოდი – მხდალ) მამას ან რომელიმე ხელისუფლებას. გემები ნაპირს ფრეიას სილამაზის გამო უახლოვდებიან და კაპიტნებიც მასთან შესახვედრად ტოვებენ გემბანს… თუმცა ბოლომდე მაინც ვერ აბიჯებენ საკუთარ თავს – ვერც ხომალდზე მიჯაჭვულობას თმობენ, ვერც საკუთარ გადაჭარბებულ ამბიციებს… ამიტომაც ხდება ის, რაც ხდება (დასასრულს, რა თქმა უნდა, არ გაგიმხელთ)… ამიტომაც იძენს ზღვა, კუნძული, სიყვარული, ერთგულება (ზოგჯერ უაზროც) ასეთ დრამატულ სახეს… More

წითელი ეშმაკის კარი

33540533საბჭოთა ეპოქაზე ხშირად გესაუბრებით… იმიტომ, რომ ძალიან მნიშვნელოვანი თემაა. ისტორიის ამ ნაწილს სახელმძღვანელოებში საერთოდ არ ვეხებით და ისღა დაგვრჩენია, რომ ბავშვობიდან დარჩენილი “სიცარიელე” თავად შევივსოთ. ამაში კი ის მწერლები გვეხმარებიან, რომლებიც მხატვრული თუ დოკუმენტური პროზის “გავლით” გვაჩვენებენ საბჭოეთის ნამდვილ სახეს. More

მის მარპლი პადინგტონის სადგურზე

კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება პადინგტონის სადგურზე! ფიქრობთ, რომ წინ ჩვეულებრივი მგზავრობა გელით? ნურას უკაცრავად! თქვენ ხომ მოხუც ქალბატონთან ერთად იმგზავრებთ და მკვლელობას საკუთარი თვალით ნახავთ… თუმცა შეიძლება ყველაფერი აქ დასრულებულიყო, რომ არა ერთი ფაქტი – ზემოთხსენებული ქალბატონი მის მარპლის მეგობარი გახლავთ! More

დრამა ზღვის პირას

“მთელი სამყარო თეატრია და ჩვენ ყველანი
მის სცენაზე ვმსახიობობთ – ქალიც და კაციც:
ხან შემოვდივართ, ხან გავდივართ და ცხოვრებაში
ყოველ ჩვენგანს ბევრი ნიღბის მორგება უწევს…” – უილიამ შექსპირი

კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება ჩარლზ ეროუბის თეატრის პარტერში! დიახ, ჩარლზი საკუთარ წარმოდგენაზე გეპატიჟებათ – მისი ცხოვრება ხომ თეატრია. სწორედ მისი შექმნილია იმ დრამის სცენარი, რომელიც მის ზღვისპირა სახლში ვითარდება. მისივე დადგმულია სპექტაკლი სახელად “ჩარლზი”. მას ხომ სხვაგვარად არ შეუძლია – გამოუსწორებელი ეგოისტია (ამის დამალვას თავადაც ვერ ახერხებს – მიუხედავად იმისა, რომ ყველაფერს მისი დღიურიდან ვიგებთ) და ჰგონია, რომ სამყარო მის ირგვლივ ტრიალებს. ამიტომ გახდა მსახიობი, ამიტომ მოიწვია ვითომდა პენსიაზე გასულმა უამრავი ხალხი (აბა, გგონიათ, რომ თავად ჩამოვიდნენ? ნურას უკაცრავად) მაშინ, როდესაც “დრამას” დასჭირდა და ამიტომაც მოაწყო დიდი “გადარჩენის ოპერაცია”. ყველაფერი ზუსტად ისე გათვალა, როგორც ეს კარგ დრამაში ხდება და სპექტაკლში სათანადო მსახიობებიც დააკავა – შესაფერისი ნიღბები ჩამოარიგა (პირველი და დაბრუნებული სიყვარულის, “ვითომ შვილის”, “ჩამოსაცილებელი კონკურენტი” ქმრის, ყოფილი საყვარლებისა და მათი საყვარლების, მეგობრების, “მისაბაძი” ბიძაშვილის, “ბრწყინვალე” ბიძა-ბიცოლისა და “ფერმკრთალი” მშობლების, “მკვლელისა და მოძალადის”, “ურჩხულის” და ა.შ.) და ფარდაც აწია… დაიწყო დრამა, რომელსაც ალბათ შექსპირიც კი ვერ შექმნიდა…

P.S. მისის აირისს ქართულად არ თარგმნიან. არადა, ისეთი საინტერესო მწერალია და ისე საინტერესოდ წერს მამაკაცი მთავარი გმირის “ხელით”…

კიდევ ერთი გოგო ბრონტეს გვარიდან

დები ბრონტეების გვარის გაგონებისას ალბათ პირველ რიგში შარლოტა და მისი “ჯეინ ეარი” გახსენდებათ, შემდეგ – ემილი და “ქარიშხლიანი უღელტეხილი” (პირადად მე სწორედ ემილი მიმაჩნია გამორჩეულად და ვფიქრობ, რომ მისი უდროო გარდაცვალებით ბრიტანულმა მწერლობამ დიდი დანაკლისი განიცადა). ენ ბრონტე კი ნაკლებად ცნობილია და მისი ორ რომანს იშვიათად იხსენებენ. აქამდე მას არც მე “შევხვედრივარ”, თუმცა დიდი ხნის განმავლობაში ვგეგმავდი და მას შემდეგ, რაც ბიოგრაფიული ფილმი ვნახე, საბოლოოდ გადავწყვიტე, რომ გამეცნო კიდევ ერთი გოგო ბრონტეს გვარიდან. More

ჩრდილოეთი და სამხრეთი ბრიტანულად

გიყვართ ბრიტანული ლიტერატურა? ალბათ პასუხი დადებითია, რადგან ზოგადად ლიტერატურა ბრიტანეთის (ისევე როგორც აშშ-ს, საფრანგეთის, რუსეთის და კიდევ რამდენიმე ქვეყნის) გარეშე წარმოუდგენელია. აქვე უნდა აღვნიშნოთ, რომ ამ ქვეყანაში მწერლობის განსაკუთრებული აღმავლობა ვიქტორიანულ ეპოქას ემთხვევა (ბრიტანეთს ახლაც არ აკლია საინტერესო მწერლები, მაგრამ მაინც) და ეს თავად პერიოდიდან გამომდინარეობს. შეიძლება ზოგიერთ მკითხველს ამ ტიპის წიგნები მოსაწყენად ეჩვენება, თუმცა უნდა ვაღიაროთ, რომ მაშინდელ ავტორებს (რაც უნდა გასაოცარი იყოს, ძირითადად ქალებს) განსაკუთრებული ხელწერა აქვთ და გმირებად ძირითადად ძლიერი ქალები ჰყავთ არჩეული (ძირითადად ქალ ავტორებს). გამონაკლისი არც ელიზაბეტ გასკელი გახლავთ. მისი “ჩრდილოეთი და სამხრეთიც” “ვიქტორიანული სტილითა” და ძალიან საინტერესო მთავარი პერსონაჟით გამოირჩევა. More

ორლანდოს ორი ცხოვრება

გიყვართ ვირჯინია ვულფი? ამ სახელის გაგონებისას ალბათ პირველ რიგში “მისის დოლოვეი” გახსენდებათ, შემდეგ “საკუთარი ოთახი”, “გზა შუქურისკენ” და შესანიშნავად ეკრანიზებული მაიკლ კანინგემის “საათები”. ამ წიგნებზე ნაკლებად ცნობილი არც “ორლანდოა”, თუმცა ძალიან განსხვავებული კი არის. More

დაბრუნება ბრაიდსჰედში

“ჩვენ ყველასა გვაქვს ჩვენი ქალაქი, ოღონდ ხანდახან არც ვიცით ხოლმე.” – გურამ დოჩანაშვილი (“სამოსელი პირველი”)

კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება ბრაიდსჰედში! ეს თქვენთვის დაბრუნება არ იქნება. ჯერ უნდა გაიცნოთ ის და პირველად უნდა დაიკარგოთ უძველესი სახლის კედლებში, თავად უნდა წაიკითხოთ სევდიანი ისტორია ახალგაზრდობაზე, რომელიც სავსეა სიყვარულით, მეგობრობით, იმედგაცრუებებითა და შეცდომებით. More

ოჯახი, ვაჟები და საყვარლები

დევიდ ჰერბერტ ლოურენსს ალბათ იცნობთ. მისი “ლედი ჩატერლეის საყვარელი” “აკრძალულ ლიტერატურას” მიაკუთვნეს (დღეს ეს ცოტა უცნაურია, მაგრამ მაშინ ასე იყო) და შესაბამისად ძალიან პოპულარულიც გახდა (აკრძალული წიგნი ხომ უფრო საინტერესოა). თუმცა პირადად მე უპირატესობას “ვაჟებსა და საყვარლებს” მივანიჭებდი. რატომ? ახლავე გეტყვით. More

სალაროს შუშის მიღმა…

ბანკი ის ადგილია, რომელსაც მეტ-ნაკლებად ყველანი ვიცნობთ – ზოგი მხოლოდ კლიენტის სტატუსით, ზოგიერთებს კი სალაროს შუშის მიღმა გვიმუშავია კიდეც. თუმცა არტურ ჰეილი, როგორც ყოველთვის, “ფულის გადამცვლელებშიც” შეუდარებელია და ყველაფერს ისე გვიამბობს, რომ, რაც არ უნდა ნაცნობი იყოს აღწერილი სიტუაციები, მაინც სუნთქვაშეკრულნი ვკითხულობთ. More

Previous Older Entries