ბედნიერი ერი

34523372აკუნინ-ჩხარტიშვილის წიგნებზე ხშირად ვსაუბრობთ. ამ ორი “ადამიანის” ტანდემი განსაკუთრებით “გემრიელია” და იმიტომ. მხატვრული და დოკუმენტური პროზის ნაზავს განსაკუთრებული ხიბლი აქვს, მით უფრო, თუ ძველ ნაცნობ გმირებს ვხვდებით. More

წითელი ეშმაკის კარი

33540533საბჭოთა ეპოქაზე ხშირად გესაუბრებით… იმიტომ, რომ ძალიან მნიშვნელოვანი თემაა. ისტორიის ამ ნაწილს სახელმძღვანელოებში საერთოდ არ ვეხებით და ისღა დაგვრჩენია, რომ ბავშვობიდან დარჩენილი “სიცარიელე” თავად შევივსოთ. ამაში კი ის მწერლები გვეხმარებიან, რომლებიც მხატვრული თუ დოკუმენტური პროზის “გავლით” გვაჩვენებენ საბჭოეთის ნამდვილ სახეს. More

სტალინური კულტура

“აუცილებელი” წიგნები რომ არ არსებობს, ამ მოსაზრებას ვეთანხმები და მეტიც – ყოველთვის აქტიურად ვიცავ, თუმცა არსებობს ერთი გამონაკლისი – საბჭოთა ისტორიის თემაზე დაწერილი მხატვრული თუ დოკუმენტური ნაწარმოებები! მართალია, ჩვენი ქვეყანა მრავალჯერ დაიპყრეს და ის ყოველთვის ახერხებდა გათავისუფლებას, თუმცა საბჭოთა ოკუპაცია მაინც განსაკუთრებული მნიშვნელობისაა. მან ყველაზე მძიმე რამ – მენტალური გადაგვარება – დაგვიტოვა მემკვიდრეობით. სწორედ ამიტომ აუცილებელია ოკუპაციის წლების გაანალიზება (პირველ რიგში – ლიტერატურის “გავლით”) და სათანადო დასკვნების გამოტანა. მერე რა, თუ სახელმძღვანელოებში თითქოს ამოგლეჯილია ისტორიის ეს ნაწილი და ავტორები მხოლოდ გაკვრით ეხებიან ერეკლე II-ის მეფობის შემდგომ ამბებს… ჩვენ ხომ შეგვიძლია, რომ სანამ ამ საქმით დაკავებული ადამიანები საბჭოთა ისტორიის შესწავლის მნიშვნელობას გააცნობიერებენ (იმედი მაქვს, რომ ერთ დღეს ეს აუცილებლად მოხდება), დამოუკიდებლად გამოვიკვლიოთ ეს საკითხი. More

ყველაზე ცისფერი თვალი

რასიზმზე რამდენი წიგნი წაგიკითხავთ? და სხვადასხვა ტიპის ძალადობაზე? ალბათ ძალიან ბევრი… თუმცა იშვიათად თუ შეხვდებით ისეთ მრავალმხრივ წიგნს, როგორიც ტონი მორისონის “ყველაზე ცისფერი თვალია”. More

განცხრომა და დღეები პრუსტთან ერთად

მარსელ პრუსტისა და ჯეიმს ჯოისის სახელების გაგონებისას ყველას “რთული საკითხავი” ახსენდება. “ულისე” და “დაკარგული დროის ძიებაში” მსოფლიო ლიტერატურის ურთულეს ნაშრომებად მიიჩნევა, განსაკუთრებით კი ეს უკანასკნელი (მოცულობიდან გამომდინარე). მისტერ ჯეიმსი უკვე გავიცანი და ლეოპოლდ ბლუმის ისტორია სამომავლოდ გადავდე. ახლა კი დადგა დრო, რომ ბატონ მარსელსაც შევხვედროდი – ასევე “საცდელად”. More

ლიზბეთ სალანდერის დაბრუნება

ლიზბეთ სალანდერი ხომ გახსოვთ? თუმცა რას გეკითხებით. ამ ფრიად საინტერესო ადამიანს თუ იცნობთ, ვერც ვერასდროს დაივიწყებთ. ძალიან მაგარი გოგოა და იმიტომ… მის ფონზე მიქაელ ბლუმკვისტიც კი იჩრდილება (ჩემი მოკრძალებული აზრით, რა თქმა უნდა) და ამბებიც მის ირგვლივ ტრიალებს… More

Anything can happen

“-ჰოდა, ამ პატარა ჭიქით სამშობლოს გაუმრაჯოს. ჩვენ გვიხარია, რომ სუფრასთან ამდენ ამერიკელს ვხედავთ. განსაკუთრებით იმიტომ, რომ წინათ მათ პატივი გვცეს – თავიანთ ფართო სუფრასთან მიგვიწვიეს და გულუხვად გაგვიმასპინძლდნენ. ჩვენ ვცდილობდით კარგი სტუმრები ვყოფილიყავით და იმედი მაქვს, ვიყავით კიდეც. ეს ერთი სამშობლოა. მათ გარდა მრავალი სხვადასხვა ეროვნების ადამიანი შევიკრიბეთ აქ – ქართველები, რუსები, ბერძნები, ლატვიალები, ესტონელები, ირლანდიელები – ნამდვილი ერთა ლიგაა. მე ვსვამ ყველას სამშობლოს სადღეგრძელოს და როცა ვხედავ, თუ როგორ მშვიდობიანად ვსხედვართ ერთმანეთის გვერდით, მწამს, რომ მთელი მსოფლიო მოგვბაძავს. ბოლოს და ბოლოს, ეს ხომ ბედნიერი ცხოვრების ერთადერთი გზაა. მაშ ასე – სამშობლოს გაუმარჯოს!
-სიამოვნებით ვსვამ, – ვთქვი მე, – სამშობლოს გაუმარჯოს, სამშობლოს, რომლის იატაკი დედამიწაა, ჭერი კი ზეცა.”

გიორგი პაპაშვილის შესახებ შესაძლოა გსმენიათ. უცხოეთში მცხოვრებ ცნობილ ქართველთა ამბებით დაინტერესებულთათვის მისი და მისი მეუღლის ბესტსელერად ქცეული წიგნი “Anything can happen” კარგადაა ცნობილი, თუმცა ქართველი მკითხველებისთვის რთულად ხელმისაწვდომი გახლავთ. პირადად მე ამ წიგნს (რომლის შესახებაც დათო ტურაშვილისგან შევიტყვე) დიდი ხნის განმავლობაში ვეძებდი და სწორედ მაშინ მივაგენი 1965 წლის ქართულ გამოცემას, როდესაც ყველაზე ნაკლებად ველოდი (ხომ იცით, რომ ყველა წიგნს თავისი დრო აქვს) – თანაც საკუთარ სახლში:) More

მის მარპლი პადინგტონის სადგურზე

კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება პადინგტონის სადგურზე! ფიქრობთ, რომ წინ ჩვეულებრივი მგზავრობა გელით? ნურას უკაცრავად! თქვენ ხომ მოხუც ქალბატონთან ერთად იმგზავრებთ და მკვლელობას საკუთარი თვალით ნახავთ… თუმცა შეიძლება ყველაფერი აქ დასრულებულიყო, რომ არა ერთი ფაქტი – ზემოთხსენებული ქალბატონი მის მარპლის მეგობარი გახლავთ! More

სტუმრად ქვოს ფუნდუკში

კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება ქვოს ფუნდუკში! გგონიათ, რომ მისი მეპატრონე ერთი მოსაწყენი კაცია და ვერც თითქმის ცარიელ დარბაზში ნახავთ საინტერესო ადამიანებს? თქვენ ცდებით! თუ პატრიკ როტფუსს ენდობით და მემატიანესა და ბათუმელ გამომცემლებთან ერთად ფუნდუკის კარს შეაღებთ, მაშინვე მიხვდებით, რომ წინ ძალიან მაგარი თავგადასავალი გელით – სამი დღე, რომელსაც ვერასდროს დაივიწყებთ! More

დრამა ზღვის პირას

“მთელი სამყარო თეატრია და ჩვენ ყველანი
მის სცენაზე ვმსახიობობთ – ქალიც და კაციც:
ხან შემოვდივართ, ხან გავდივართ და ცხოვრებაში
ყოველ ჩვენგანს ბევრი ნიღბის მორგება უწევს…” – უილიამ შექსპირი

კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება ჩარლზ ეროუბის თეატრის პარტერში! დიახ, ჩარლზი საკუთარ წარმოდგენაზე გეპატიჟებათ – მისი ცხოვრება ხომ თეატრია. სწორედ მისი შექმნილია იმ დრამის სცენარი, რომელიც მის ზღვისპირა სახლში ვითარდება. მისივე დადგმულია სპექტაკლი სახელად “ჩარლზი”. მას ხომ სხვაგვარად არ შეუძლია – გამოუსწორებელი ეგოისტია (ამის დამალვას თავადაც ვერ ახერხებს – მიუხედავად იმისა, რომ ყველაფერს მისი დღიურიდან ვიგებთ) და ჰგონია, რომ სამყარო მის ირგვლივ ტრიალებს. ამიტომ გახდა მსახიობი, ამიტომ მოიწვია ვითომდა პენსიაზე გასულმა უამრავი ხალხი (აბა, გგონიათ, რომ თავად ჩამოვიდნენ? ნურას უკაცრავად) მაშინ, როდესაც “დრამას” დასჭირდა და ამიტომაც მოაწყო დიდი “გადარჩენის ოპერაცია”. ყველაფერი ზუსტად ისე გათვალა, როგორც ეს კარგ დრამაში ხდება და სპექტაკლში სათანადო მსახიობებიც დააკავა – შესაფერისი ნიღბები ჩამოარიგა (პირველი და დაბრუნებული სიყვარულის, “ვითომ შვილის”, “ჩამოსაცილებელი კონკურენტი” ქმრის, ყოფილი საყვარლებისა და მათი საყვარლების, მეგობრების, “მისაბაძი” ბიძაშვილის, “ბრწყინვალე” ბიძა-ბიცოლისა და “ფერმკრთალი” მშობლების, “მკვლელისა და მოძალადის”, “ურჩხულის” და ა.შ.) და ფარდაც აწია… დაიწყო დრამა, რომელსაც ალბათ შექსპირიც კი ვერ შექმნიდა…

P.S. მისის აირისს ქართულად არ თარგმნიან. არადა, ისეთი საინტერესო მწერალია და ისე საინტერესოდ წერს მამაკაცი მთავარი გმირის “ხელით”…

Previous Older Entries Next Newer Entries