სიკვდილი ისვენებს

“მეორე დღეს არავინ მომკვდარა”- გახსოვთ ჟოზე სარამგუს ეს სიტყვები და ის ამბები, რაც სიკვდილის “შვებულებაში გასვლას” მოჰყვა? მაგრამ ეს ყველაფერი რა მოსატანია იმ თავგადასავალთან, რომელიც დისკოს სამყაროს სიკვდილის დროებით “გადაყენების” შემდეგ დაიწყო… თავად მან ბილ დორის სახელით მშვენივრად აიწყო ცხოვრება და ბევრ ამქვეყნიურ მოვლენასაც გაუგო გემო, მაგრამ ანკ-მორპორკში ამბები მოხდა… დედა შვილს რომ არ აიყვანდა ხელში, ისეთი… ალბათ იკითხავთ, ამ “მშვიდ” ქალაქს რაღა გააკვირვებსო, მაგრამ აბა თავად განსაჯეთ – 130 წელს მიტანებული ჯადოქარი ნახევრად მოკვდა და მთელი მიძინებული ჯადოქართა უნივერსიტეტი “გამოაფხიზლა” და მხოლოდ ის? ლამის ნახევარი ქალაქი “გაიჭედა” სიკვდილ-სიცოცხლის ზღვარზე და მრავლისმნახველ ქუჩებში ცოლ-ქმარმა ვამპირებმა და სხვა “უცნაურმა” არსებებმა დაიწყეს “ბოდიალი”, თუმცა ისინი სულაც არ იყვნენ საშიშები… საშიში სულ სხვა რამ გახლდათ – ასეთი ფიად არაჩვეულებრივი მოვლენის გამო გამოთავისუფლებულმა ენერგიამ სიმშვიდე დაურღვია ისედაც მშფოთვარე “დისკოელებს”… როგორ დამთავრდა ეს ამბავი? არა, არა, ამას არ გეტყვით. მთავარი ხომ დასასრული კი არა, მხიარული “ძებნის პროცესია”…