ამბავი კეთილი ძაღლისა

ძაღლებთან როგორი ურთიერთობა გაქვთ? მე ძალიან კარგი (კატებისგან განსხვავებით, შეხებას არ ვერიდები:)). მათ ყოველთვის ჩვენს ოთხფეხა მეგობრებად მივიჩნევდი და არასდროს მეშინოდა… ასეა სტივენ კინგის მორიგი წიგნის წაკითხვის შემდეგაც… იმიტომ, რომ კუჯო კეთილი ძაღლი იყო, ძალიან კეთილი ძაღლი… More

11/22/63

ოდესმე გიოცნებიათ წარსულში დაბრუნებაზე? ალბათ ზოგჯერ მაინც გიფიქრიათ, რომ “უკან დახევის” შემთხვევაში ყველაფერს შეცვლიდით და ეს ცვლილება, რა თქმა უნდა, უკეთესობისკენ იქნებოდა… და თუ ეს ასეა, მაშინ კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება სტივენ კინგის სამყაროში! More

მე, ქრისტინი, არნი და სტივენი

ქრისტინი ქალი არ არის, მაგრამ ამავე დროს ის ნამდვილი ქალია. ის იმ ქალების კატეგორიას მიეკუთვნება, რომლებსაც ყოველთვის “არასწორი” მამაკაცები უყვარდებათ, თუმცა ისე თავდავიწყებით (ერთი ნახვით), რომ ყველაფერს აკეთებენ მათთვის – სურთ იდეალური გარეგნობითა და სრული მორჩილებით სამუდამოდ მიიჯაჭვონ ავადმყოფური გრძნობის ობიექტები. More

აღორძინება

20926278[1]რაღაც მოხდა… რაღაც მოხდა… რაღაც მოხდა… არა, ეს რაღაც თავიდანვე არ მომხდარა. პირიქით – ყველაფერი ძალიან მშვიდად დაიწყო და თითქმის ნახევარი წიგნის მანძილზე “სიბოროტით” ცნობილმა სტივენმა სრულ იდილიაში გვამყოფა (ერთი “სიბოროტე” კი ჩიდინა, მაგრამ რა არის ავტოკატასტროფაში “კინგისეული”?)… თუმცა სწორედ ეს იყო მისი ჩანაფიქრი – ბედნიერი ამერიკული ოჯახისა და მათი კეთილი მოძღვრის ამბით მიგვიზიდა და… და საშინელებაში ჩაგვაგდო… More

ზარი კინგისგან

11539634_897825576955232_2128562035255822290_nსტივენ კინგთან გასაუბრებაზე გიოცნებიათ? და იცოდით, რომ მას თქვენი ნომერი აქვს? დიახ, საშინელებათა ჟანრის მეფეს ყველას ტელეფონი აქვს და შეიძლება ერთ “მშვენიერ” დღეს დაგირეკოთ კიდეც, ოღონდ თქვენ არ უნდა უპასუხოთ! რატომ? ახლავე გიამბობთ.

მხატვარი კლაი მშვიდად მისეირნობდა ბოსტონის ქუჩებში და საკუთარ წარმატებაზე ფიქრობდა… ნაყინის მოყვარულები ფურგონთან იდგნენ… და უცებ მოხდა ის, რასაც არავინ ელოდა – მობილურით განხორციელებული ან მიღებული ზარი დამღუპველი გახდა. უწყინარი მობილური საშინელების მატარებლად გადაიქცა და მომხმარებლები პირველყოფილ (იქნებ უარეს) ადამიანებად აქცია. შემდეგ ყველაფერი ნისლსა და გუმბათის ქვეშ ჩაკარგული ქალაქების სცენარით განვითარდა (ბრძოლა გადარჩენისთვის, სისხლი, რელიგიური “დისკუსიები” და ა.შ.). სულ ბოლოს კი კიდევ ერთხელ გავიფიქრე ის, რასაც ბოლო დროს ძალიან ხშირად ვფიქრობ – “სტივ, შენ საზიზღარი ბებერი ხარ!” თუ ამ წიგნს წაიკითხავთ (ზემოთხსენებულ წიგნებთან ერთდ) და “ნორმალურებსა” და “მობილოიდებს” გაიცნობთ, თქვენც აუცილებლად დამეთანხმებით. ვინ იცის, იქნებ ჩემსავით “მობილოფობიაც” კი დაგეწყოთ… ოღონდ გირჩევთ, რომ ღამით იკითხოთ. პირადად მე კითხვის პროცესში მობილურის ზარს ვერ გავუძლებდი 🙂 More

კერი უაიტის შურისძიება

10592კერი უაიტი ერთი შეხედვით ჩვეულებრივი ამერიკელი გოგოა. ვინ იცის შეერთებულ შტატებში (და ზოგადად მსოფლიოში) რამდენი მოზარდი იტანჯება თანაკლასელთა დაუნდობლობის გამო… თუმცა კერის ერთი არაჩვეულებრივი თვისება აქვს, რაც თავიდანვე გამორიცხავს ასეთი შემთხვევებისთვის ტრადიციად ქცეულ დასასრულს – თვითმკვლელობას ან ფსიქიატრიულ კლინიკას…

კერის თუ გაიცნობთ და მის ცხოვრებას ჩაუღრმავდებით, აუცილებლად მიხვდებით მისი საქციელის მიზეზს. არა, რა თქმა უნდა, ვერ გაამართლებთ, მაგრამ გაუგებთ… როდემდე შეიძლება ახალგაზრდა გოგონამ ითმინოს მუდმივი დაცინვა ან უკეთეს შემთხვევაში გულგრილობა? ის ხომ ყველასთვის ცარიელი ადგილია და მხოლოდ მაშინ ახსენდებათ, როცა “გართობა” მოუნდებათ… ხომ შეიძლება ერთ ადამიანს მაინც ესმოდეს მისი? თუნდაც დედას… თუმცა რელიგიური ფანატიზმით შეპყრობილ ქალს, რომელიც საკუთარ შვილს ცოდვის ნაყოფს უწოდებს, თითოეული “არასწორი” ნაბიჯის შემდეგ საათობით კეტავს “სალოცავ ოთახში”, მუდმივად ამცირებს, ფიზიკურად ეხება, ნორმალურად ჩაცმის, ნორმალური ცხოვრების საშუალებას არ აძლევს, საკუთარ სხეულს, საკუთარ სქესს აძულებს, შეიძლება დედა ვუწოდოთ? და ამ ყველაფრის შემდეგ შეიძლება გაგვიკვირდეს ის, რაც კერიმ გამოსაშვებ საღამოზე ჩაიდინა? ჩემთვის ეს საოცარი ნამდვილად არ არის. ვინ იცის, მეც რომ გადამეტანა ამდენი ტანჯვა და შემდეგ მეგრძნო, რომ ჩემი უნიკალური ძალის წყალობით შურისძიება შემეძლო, შევიკავებდი კი თავს? ალბათ არა. მეც ზუსტად კერი უაიტივით ვიძიებდი შურს და გასისხლიანებული გამოვიდოდი ცეცხლის ალიდან… More

გუმბათის ქვეშ

კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება ჩესთერ-მილში! მოგენატრათ უიმედოთა ქალაქი ან ნისლში გახვეული სუპერმარკეტი? მაშინ ეს სწორედ ის ადგილია, სადაც უნდა შეიხედოთ.

ჩესთერ-მილი ერთი ჩვეულებრივი პატარა ქალაქია, რომელიც, როგორც ყველა დასახლებული პუნქტი, კარგი და ცუდი ადამიანებითაა სავსე. აქ განსაკუთრებული არაფერი ხდება – ქალაქის მმართველი ჩუმად ათას სისაძაგლეს სჩადის, პოლიციის დიდი ნაწილი არაკომპეტენტურია, თითოეულ მოქალაქეს თავისი საკუთარი პრობლემა აქვს… მაგრამ ეს ძალიან მშვიდი ცხოვრება სრულიად მოულოდნელად რადიკალურად იცვლება – ადამიანები “უცნაურ ტყვეობაში” აღმოჩნდებიან. უფრო ზუსტად რომ ვთქვათ, ჩესთერ-მილი გუმბათის ქვეშ “ჩაიმალება”. გუმბათის წარმოშობას თვით აშშ-ს მთავრობაც კი ვერ ადგენს და სანამ პოლკოვნიკი კოკსი ქალაქში შემთხვევით დარჩენილ ერაყში ნაომარ დეილ ბარბარას სასწრაფო წესით საკუთარ წოდებამდე ამაღლებს, ქალაქში დიდი ამბები იწყება. თუ ადრე მსოფლიოს გამორჩეული სახელმწიფოს შუაგულში მყოფი ქალაქი “რესპექტაბელურ იერს” ინარჩუნებდა, ახლა, როცა მოსახლეობა ჩაკეტილ სივრცეში აღმოჩნდა, ყველამ (გაითვალისწინეთ, რომ თითოეული პერსონაჟი თანაბრად მნიშვნელოვანია) გამოაჩინა თავისი უარყოფითი (დადებითიც, მაგრამ ერთეულებმა) მხარეები (ხანდახან ისეთი, რომ წარმოდგენაც კი შეგზარავთ) და გუმბათის ქვეშ არნახული ამბები დატრიალდა, რაც, რა თქმა უნდა, თავად უნდა ნახოთ. არც გუმბათის წარმოშობაზე გეტყვით რამეს, თუმცა უნდა გაგაფრთხილოთ – ეს ის არ არის, რაც თქვენ გგონიათ. დასასრულიც არ იქნება პროგნოზირებადი (აქ ხომ ყველაფერი ერთადაა – დიქტატურა, ბრბოს ფსიქოლოგია და ა.შ.). ასე რომ მოემზადეთ – წინ ბევრი საინტერესო ეპიზოდი, ბევრი სისხლი და ბევრი მოულოდნელობა გელით! More

ჩონჩხების გუნდი

“მოთხრობა სიბნელეში უცნობის ნაჩქარევ კოცნას ჰგავს” – სტივენ კინგი

10730245_756379961099795_4696252966897078254_nსიმართლე გითხრათ, მოთხრობები დიდად არ მიყვარს. ზუსტად ისეთი მკითხველი ვარ, როგორიც სტივენ კინგმა დაახასიათა შესავალში – ხანგრძლივ ურთიერთობებს ვანიჭებ უპირატესობას და ამიტომ რომანების მოყვარული გახლავართ… თუმცა მისტერ კინგმა მოახერხა და რამდენიმე დღით მოთხრობების კრებულს მიმაჯაჭვა…

პირველი და ყველაზე ვრცელი მოთხრობის – “ნისლის” – პოპულარობა სამართლიანი აღმოჩნდა. აბა, მიდით და თუ მაგრები ხართ, სულმოუთქმელად ნუ ჩაიკითხავთ უცნაურ ნისლში გახვეული ქალაქის ამბავს, რომლის მოსახლეებსაც ბურუსიდან გამოვარდნილი არსებები ესხმიან თავს. თავიდან მუტანტი ობობები, რვაფეხის “გარე ბიძაშვილები” და გიგანტურ ბუზებზე მონადირე ფრინველები ყველაზე დიდი უბედურება გეგონებათ, მაგრამ რელიგიური ფანატიზმი რომ იმძლავრებს, იქნებ სუპერმარკეტიდან პირდაპირ მათ ხახაში მოგინდეთ “ჩახტომა”… დასასრულზე საერთოდ ვერაფერს გეტყვით –  ისეთი აქვს, რომ საყვარელ სტივენს იქნებ ორიოდე მკვახე სიტყვაც კი აკადროთ (სცენარისტს კიდევ “უარესი” ფანტაზიისთვის მეტიც ერგება) 🙂 More

“ექიმი ძილი” – დენი ტორანსის დაბრუნება

1781996_752857158118742_6698721283252950971_nგახსოვთ დენი ტორანსი (ფილმი თუ არ გაქვთ ნანახი, წიგნის ქართული თარგმანი სულ ცოტა ხნის წინ გამოვიდა)? დიახ, ის “მანათობელი” ბიჭუნა, რომელიც ლამის საკუთარმა მამამ იმსხვერპლა, უფრო სწორად კი, სასტუმრო “ოვერლუკმა”… თურმე ნუ იტყვით და ზრდასრულობის ასაკში შესულ დენს მამამისივით სმა დაუწყია და ლოთობის მორევში ჩაძირულა. ვინ იცის, რა დაემართებოდა, რომ არა ერთი ძალიან საინტერესო ამბავი, რომელიც მის და ჩვენს ცხოვრებაში მოულოდნელად შემოიჭრა… More

მისტერ კინგი და მისტერ მერსედესი

ჯოილენდში მოგზაურობის შემდეგ არცთუ მცირე დრომ განვლო (სახლიდან შორს ყოფნისას  ერთ დიდ წიგნს ქინდლის გამოყენება ვარჩიე). რამდენიმე მეტ-ნაკლებად კარგი წიგნის შემდეგ თაროდან “მისტერ მერსედესი” გადმოვიღე და რაღაც ძალიან საინტერესოსთვის მოვემზადე, თუმცა რეალობამ მოლოდინს გადააჭარბა…

პირველი გვერდები დეტექტივზე მეტად სასიყვარულო ისტორიის დასაწყისს ჰგავდა, თუმცა როდესაც დასაქმების მაძიებელთა რიგებში ნაცრისფერი მერსედესი შეიჭრა და უმუშვრები გადათელა, ყველაფერი თავდაყირა დადგა – ჩემი წარმოდგენაც შეიცვალა და გადამდგარი დეტექტივის – ბილ ჰოჯიზის – ცხოვრებაც… More

Previous Older Entries