ზაფხულის ოთხი მოგზაურობა (ნაწილი I)

1013152_372427256213049_1828892486_n კოლინ მაკალოუს “კვირინჩხის ბუჩქში მომღერალნი” – არსებობს ლეგენდა ჩიტზე, რომელიც ცხოვრებაში მხოლოდ ერთხელ მღერის. ის თავის ბუდეს ტოვებს, ეძებს კვირინჩხის ბუჩქს, მის ეკლებზე ეცემა და სიმღერით კვდება. ასე არც ერთი ფრინველი მღერის იმიტომ, რომ ყველაფერი საუკეთესო ტანჯვის გზით იბადება… კლირების ოჯახის სამმა თაობამაც ტანჯვის გზა განვლო, განსაკუთრებით კი მეგიმ, რომელმაც პადრე რალფის შეყვარებით საკუთარ თავს განაჩენი გამოუტანა. ჩემთვის ისინი განსაკუთრებით საინტერესონი აღმოჩდნენ, თუმცა კოლინ მაკალოუმ სხვა “მომღერალნიც” არ დაივიწყა და ჩვენც თითქოს მათთან ერთად  გადაგვისროლა ცხელი ავსტრალიის მიწაზე. ამ მასშტაბური ოჯახური საგის კითხვისას დროებით ჩვენც კლირები გავხდით და ჯერ ფიასა და პედისთან ერთად ცხრა შვილი გავზარდეთ, შემდეგ კი თითოეული მათგანის ბედიც გავიზიარეთ… სამწუხაროა, რომ ჩვენთან ეს ოჯახი დიდი პოპულარობით არ სარგებლობს (თარგმანიც კი არ გვაქვს). არადა, ფორსაიტების, ბუდენბროკების ან იშიქჩიების ოჯახებზე ნაკლებად საინტერესო (თუ მეტად არა) ისტორია არ აქვთ…

მიშელ უელბეკის “ლანსაროტე” – მიშელ უელბეკისადმი არაერთგვაროვანი დამოკიდებულება მაქვს. ერთი წიგნის კითხვის პროცესში ერთდროულად მომწონს და მეზიზღება, მინდა, რომ წიგნი გადავაგდო, მაგრამ ვერ ვეშვები… ალბათ ამ ორაზროვნებაშია ამ მწერლის “საინტერესოობაც”… ამიტომ ზაფხულში ისევ მოვკიდე ხელი მის ნაწარმოებს და კუნძულ ლანსაროტეზე “გავემგზავრე”. ეს კუნძული არც კულტურული ტურიზმის მოყვარულებისთვისაა, არც “მწვანე ტურიზმის” მიმდევართათვის. სამაგიეროდ ძალიან საინტერესო ადამიანებს შეხვდებით – აქეთ დეპრესიაში ჩავარდნილი მთხრობელი წამოწოლილა პლიაჟზე და გერმანელ ლესბოსელებთან ერთად “ერთობა” (უელბეკს თუ იცნობთ, არ გაგიკვირდებათ), იქეთ ბელგიელი პოლიციელი რუდი სამყაროსგან გაქცევას სექტაში გაწევრიანებით ცდილობს… საერთო ჯამში, თხრობა საინტერესოდ მიდის, მაგრამ მოცულობის გამო მაინც დამრჩა უკმაყოფილების გრძნობა. ამბობენ, მიშელმა სათქმელი “პლატფორმაში” განავრცოო და ალბათ ამიტომაც “დააკლო” “ლანსაროტეს”…

პოლ ოსტერის “ნიუ-იორკული ტრილოგია” – “ნიუ-იორკული ტრილოგია” სამი დამოუკიდებელი ნაწილისგან შედგება. “შუშის ქალაქში” მწერალი სრულიად შემთხვევით კერძო დეტექტივის –  პოლ ოსტერის – სახელს ითვისებს და უცნაურ გამოძიებაში ერთვება… “აჩრდილებშიც” არანაკლებ უცნაურ გამოძიებას ვაწყდებით – დეტექტივს ვინმე ჩერნის თვალთვალს ავალებენ… “დაკეტილ ოთახში” მთავარი გმირი დაკარგული მეგობრის ადგილს იკავებს… თითქოს ამ სამ აბსურდულ ისტორიას საერთო არაფერი აქვს, მაგრამ სამივე მათგანი ნიუ-იორკში ვითარდება – აჩრდილებითა და დაკეტილი ოთახებით სავსე შუშის ქალაქში… საერთო ჯამში ნიუ-იორკში მოგზაურობა საინტერესო აღმოჩნდა, თუმცა უნდა ვაღიარო, რომ “მისნის ღამე” და “აქ და ახლა” კიდევ უფრო საინტერესოდ მეჩვენა…

ჰერმან ჰესეს “დემიანი” – ჰერმან ჰესე განსაკუთრებული მწერალია. მისი რომელი ნაწარმოებიც არ უნდა გადაშალოთ (ჩემს შემთხვევაში “დემიანი” მხოლოდ მეოთხეა), ყველგან საკუთარი თავის ძიებას წააწყდებით.არც ეს მცირე მოცულობის ნაწარმოებია გამონაკლისი. “სიდჰარტჰა” თუ წაგიკითხავთ და მოგეწონათ, ემილ სინკლერიც უნდა გაიცნოთ – ეს მოზარდი (და შემდეგ ახალგაზრდა) იზრდება, საკუთარ თავს ეძებს და ძიების პროცესში იტანჯება. თითოეული ადამიანის ცხოვრებაც ხომ ეს არის  – გზა საკუთარი თავისკენ. ზოგიერთი მათგანი ადამიანი არც არასდროს ხდება, მაგრამ თუ გახდა, მაშინ მას ტყვიაც კი ვერ მოერევა, რადგან ის განსაკუთრებულია. ამიტომაც არის თითოეული ადამიანის (მათ შორის ემილ სინკლერისა და მაქს დემიანის) ისტორია მნიშვნელოვანი, ღვთაებრივი… ამიტომაც არის, რომ თითოეული ადამიანი, სანამ ცოცხალია და ბუნების ნებას ასრულებს, საოცრებაა და ყოველგვარ ყურადღებას იმსახურებს. თითოეულ მათგანში ტანჯული სულია, რომელსაც ქრისტეს მსგავსად ჯვარზე აკრავენ…

P.S.

  • ჯერჯერობით ქართული თარგმანი არ არსებობს
  • ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა; ფასი: 6.90
  • ბაკურ სულაკაურის გამომცმლობა; ფასი: 12.00
  • იბისი; ფასი: 9.50
Advertisements

15 Comments (+add yours?)

  1. როდე
    Aug 10, 2013 @ 19:51:45

    დემიანი ❤

    Like

    Reply

  2. vampira
    Aug 11, 2013 @ 00:11:21

    “ლანსაროტეზე” მეც ზუსტად იგივე შთაბეჭდილება დამრჩა – მოვიხიბლე, მაგრამ რაღაც მაინც დამაკლდა:| “პლატფორმა” არ წამიკითხავს და იმედია, მართლაც “იქ” შევავსებ ამ დანაკლისს: )

    Like

    Reply

    • Kejeradze
      Aug 11, 2013 @ 00:24:46

      “ბრძოლის ველის განვრცობის” შემდეგ “ელემენტარულ ნაწილაკებში” აშკარად “გამოასწორა” მიშელმა და სავარაუდოდ “პლატფორმაც” უფრო “სრული” უნდა იყოს 🙂

      Like

      Reply

  3. rusa111
    Aug 11, 2013 @ 02:23:23

    კვირინჩხი თუ კვრინჩხი? წიგნში როგორ ეწერა?

    უელბეკის “პლატფორმა” საკმარისი აღმოჩნდა ჩემთვის მწერალზე შთაბეჭდილების შესაქმნელად და არანაირი მოთხოვნილება მის წიგნებზე აღარ მაქვს.

    ჰესე შენც კარგად იცი, რომ ჩემი საყვარელი ავტორია და პროფესიულადაც ბევრი მაქვს მასზე ნამუშევარი. ლექციებიც წამიკითხავს და მითარგმნია!
    რომელი თარგმანი წაიკითხე, მ. მირიანაშვილის ხომ არა?

    Like

    Reply

    • Kejeradze
      Aug 11, 2013 @ 15:52:03

      წიგნი რუსულად იყო. ქართულად ზოგ წყაროში კვირინჩხია, ზოგში – კვრინჩხი 🙂

      ზოგადად ლიტერატურა ხომ გემოვნების ამბავია და უელბეკი განსაკუთრებით 🙂

      რუსული თარგმანი წავიკითხე. სამწუხაროდ, ქინდლის ფორმატში თითქმის არაფერია ქართულად…

      Like

      Reply

  4. rusa111
    Aug 12, 2013 @ 21:32:52

    კვირინჩხი ალბათ ძველი ქართულია. მე როგორც ვიცი, კვრინჩხი. ქრისტეს კვრინჩხის გვირგვინი ედგა. მიკრეფია კიდეც,მეგობრებთან ერთად. კარგი ჩაი გამოდის!

    Like

    Reply

  5. tami
    Aug 23, 2013 @ 13:56:44

    ლანსაროტე მინდა რა ხანია:(

    Like

    Reply

  6. Trackback: თამაში მარგალიტებით | კეჟერაძის ბლოგი

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: