გზა არსაით

4daee2d5380f26895c71a96f52fad8f3სიმართლე გითხრათ, სამყაროს დასასრულის არასდროს მეშინოდა. ეს მოვლენა იმდენად ბუნდოვანი და მრავალფეროვნად “გაწიგნებულ-გაფილმებულია”, რომ მისი რეალურად წარმოდგენა ძალიან მიჭირს… უფრო სწორად – მიჭირდა. კორმაკ მაკარტის წიგნის წაკითხვის შემდეგ მივხვდი, რომ აპოკალიფსი ზუსტად ისეთი შეიძლება იყოს, როგორისაც მეშინია… სულაც არ არის აუცილებელი, რომ ორმოცი დღე გადაუღებლად იწვიმოს ან კოსმოსში უმისამართოდ მფრინავი სხეული დაეცეს დედამიწას. ერთ “მშვენიერ” დღეს უბრალოდ ყველაფერი “გაქრება” (სავარაუდოდ ბირთვული აფეთქების შემდეგ) და ჩვენც მაკარტისეული მამა-შვილის მსგავსად გზას დავადგებით – გზას არსაით… და მოხდება ყველაზე დიდი ტრაგედიები – დავკარგავთ ოჯახის წევრებსა და მეგობრებს, აღარ გვექნება საკვები, ტანსაცმელი, ჭერი… თითოეული შემხვედრი ადამიანი შეიძლება ჩვენთვის სიცოცხლის დასასრულს ნიშნავდეს – ისინი გაგვძარცვავენ, დაგვხოცავენ, შეგვჭამენ… აღარ გვექნება იმედი, მაგრამ, მიუხედავად ამ საშინელებებისა, მაინც დარჩება ერთი რამ – სიკეთე და სიყვარული. ამ სამყაროშიც იარსებებს მამა, რომელიც მხოლოდ შვილისთვის იცოცხლებს და შვილი, რომელიც ყველაზე რთულ დროსაც კი იფიქრებს მამასა და სხვებზე, იმ მისიაზე, რომელიც უნდა შეასრულოს… არ ვიცი, თქვენ რას ფიქრობთ ამაზე, მაგრამ მე მგონია, რომ მხოლოდ ამიტომაც კი ღირს სიცოცხლე… მხოლოდ ამიტომაც კი ღირს გზის გაგრძელება… იქნებ ამ გზამაც მიგვიყვანოს სადმე…

P.S. გაინტერესებთ, როგორ დასრულდება მამა-შვილის სვლა? მაშინ წიგნს მარტივად მოიძიებთ. ის “პალიტრა L”-მა გამოსცა სერია “წლის ბესტსელერის” ფარგლებში… მე კი ეკრანიზაციას ვუყურებ.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: