არისტონომია

e6cfa5a885იცნობთ ბორის აკუნინს? და გრიგოლ ჩხარტიშვილს? დიახ, ეს ორი სახელი ერთ ადამიანს ეკუთვნის, თუმცა “ლიტერატურულად” სრულიად განსხვავებული პიროვნებები არიან. მიუხედავად იმისა, რომ მე ე.წ. non-fiction-ის დიდი მოყვარული არ გახლავართ, ბატონი გრიგოლის ესსეებს ინტერესით ვკითხულობ და, გარდა თხრობის სტილისა, კიდევ ერთი რამის გამო ვაფასებ – ის ზრუნავს ჩემნაირ მკითხველებზე და, როგორც წესი, ბორის აკუნინთან “ერთად” წერს – ანუ, მხატვრული პროზის გულსემატკივრებს არ ივიწყებს და არამხატვრულ ნაწილს “გემრიელი” ამბებით “აზავებს” ხოლმე. ასევეა “არისტონომიაც”, რომელიც “სხვა გზის” წინამორბედად ითვლება და “დიდ სამყაროს” აღწერს.

ალბათ წიგნის სათაურის გაგონებისთანავე იმაზე დაფიქრდებით, თუ რას ნიშნავს ეს სიტყვა. რას და თურმე რაღაც ღირსების მსგავსს (უფრო ზუსტად თავად უნდა ნახოთ). აი, იმ ღირსების, რევოლუციამ თითქმის ყველას რომ წაართვა, მაგრამ ერთეულებს მაინც რომ შემორჩათ. ჩხარტიშვილისეული ნაწილი სწორედ არისტონომიის, როგორც ტერმინის, განხილვას ეძღვნება, აკუნინისეული კი – ღირსეული და უღირსი ადამიანების ცხოვრებას… მერე და, რა საინტერესო ეპოქაში – მეფის რუსეთის ბოლო წლებში, რევოლუციის დროსა და მის შემდგომ… რთულია, არ დაინტერესდე ამ პერიოდის აღწერით (მე განსაკუთრებით მიყვარს ისეთი წიგნები, რომლებიც საბჭოეთს ეხება)… თან ეს ხომ აკუნინ-ჩხარტიშვილია – კაცი, რომელიც ყველაფერზე საოცარი ოსტატობით წერს…

P.S. სამწუხაროდ, ეს წიგნი ქართულად არ გვაქვს. იმედია, “ინტელექტი”, რომელმაც “მწერალი და თვითმკვლელობა” და “სასაფლაოს ამბები” შემოგვთავაზა, ამ ძალიან კარგ ნაწარმოებსაც არ დატოვებს უყურადღებოდ.

Advertisements

1 Comment (+add yours?)

  1. Trackback: ბედნიერი ერი | კეჟერაძის ბლოგი

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: